روش های اجرای پروژه

هر پروژه باتوجه به ماهیت منحصر به فردی که دارد، کارفرما را ملزم می کند که برای اجرای آن، قرارداد مناسبی انتخاب کند. نوع قرارداد بسته شده، روش های اجرای پروژه را مشخص می کند. انتخاب نادرست روش اجرا، علاوه بر اتلاف وقت و هزینه، ممکن است پروژه را به شکست رسانده و دچار توقف شود.

از جمله مهم ترین روش های اجرای پروژه ها، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

فهرست بها

یکی از متداولترین قراردادها در پروژه های عمرانی کشور می باشد. در این روش، برآورد انجام شده را در داخل فهرست بهای سالی که در قرارداد توافق شده، قرار می دهند. قیمت کل به دست آمده، هزینه پروژه خواهد بود.

در این روش، هزینه آیتم هایی که در فهرست بها وجود ندارد، مطابق بخشنامه های موجود، بر اساس قیمت جدید پرداخت می گردد. همچنین باتوجه به روزهای سپری شده از قرارداد، به آن تعدیل تعلق می گیرد.

امانی

کارفرما با توجه به توان بالای فنی و تخصصی خود، علاوه بر تامین تجهیزات و مصالح مورد نیاز پروژه، تمامی مراحل اجرا اعم از تدارک ماشین آلات، جذب نیروی متخصص، اجرای صفر تا صد پروژه را نیز انجام می دهد.

از آنجا که در این روش، هدایت کل پروژه توسط کارفرما صورت می گیرد، باید کارفرما در سازمان خود نیروهای اجرایی آموزش دیده داشته باشد و دارای دانش فنی بالایی در اجرای پروژه عمرانی باشد. معمولا این نوع قراردادها برای کارهای کوچک به کار می رود.

 گرچه در این روش هزینه بالاسری و سود پیمانکار حذف می شود، اما نمی توان به جرات گفت که هزینه کل پروژه نیز پایین می آید. توجه داشته باشید که به دلیل اینکه پیمانکار و دستگاه نظارت از یک بدنه می باشد، زمان اجرا کاهش پیدا نمی کند و چه بسا کیفیت کار نیز چندان مطلوب نخواهد شد.

قیمت ثابت

 در این روش، باتوجه به نوع پروژه و نقشه ها و احجام کار، یک قیمت کلی برآورد می شود. پیمانکار پس از عقد این نوع قرارداد، تمامی مفاد پیمان را بر اساس قیمت توافق شده انجام می دهد و هیچ گونه تعدیلی تعلق نخواهد گرفت. باید توجه داشت به علت ماهیت این روش، درصورت تغییر در نقشه ها، اخذ موافقت پیمانکار نیز الزامی خواهد بود.

قیمت واحد

در این روش پیمانکار قیمت اجرای پروژه را بر اساس قیمت واحد (به عنوان مثال متر مربعی ) پیشنهاد می نماید.

درصدی

در این نوع قرارداد، پیمانکار هزینه های خود را برحسب درصدی از پیشرفت کار دریافت می کند. درواقع هرچقدر که کار از نظر فیزیکی پیشرفت کرده باشد، پیمانکار آن درصد را در مبلغ برآورد ضرب کرده و به همان میزان پول خود را دریافت می کند.

در قراردادهای درصدی، نقشه ها می بایست کامل و دقیق باشد و برآورد احجام و مقادیر، به دلیل آنکه پرداختها براساس آن خواهد بود، بایستی بسیار دقیق و بی نقص انجام شده باشد. نقش برنامه زمان بندی خوب نیز در این قراردادها بسیار مهم است.

پیمان مدیریت یا MC

پیمان مدیریت که در پروژه ها به MC معروف هستند، مخفف کلمه  Management Contract می باشد. در این روش، کارفرما کلیه عملیات اجرایی را به یک شخص یا شرکت واگذار می کند تا مدیریت اجرا را برعهده بگیرد. سپس بابت مدیریت خود، درصدی از هزینه های پروژه که از قبل با کارفرما توافق کرده است را دریافت می کند.

MC ، پیمانکار صاحب صلاحیت را انتخاب کرده و بر نوع اجرا و هزینه ها و … نظارت می کند. کلیه کارهای مدیریتی، نظارتی و حقوقی پروژه برعهده MC خواهد بود.

ساخت، بهره برداری، انتقال یا BOT

در این روش که مخفف عبارت Build-Operate-Transfer می باشد، تمامی مسئولیت  پروژه برعهده پیمانکار خواهد بود. پیمانکار در این نوع سیستم، حتی تمامی هزینه های پروژه را پرداخت می کند. در عوض، مطابق توافقی که از قبل انجام داده است و در قرارداد آمده، تا مدت مشخصی، تمامی منافع حاصل از بهره برداری از پروژه متعلق به پیمانکار خواهد بود.

معمولا این نوع قراردادها برای پروژه های نفت و گاز که درنهایت محصول قابل فروش دارند به کار می رود. پس از اتمام زمان مشخص شده، پروژه تماما به کارفرما سپرده می شود.

طرح و ساخت یا EPC

این روش مخفف Engineering-Procurement-Construction  به معنی مهندسی(طراحی) ،تامین کالا و اجرا می باشد.  در چنین قراردادهایی، تمامی فعالیت های پروژه از مرحله طراحی تا تدارک مصالح و تجهیزات و اجرای آن، توسط یک پیمانکار انجام می گیرد. پیمانکارانی که در این نوع قراردادها شرکت می کنند، می بایست دارای تیم قوی طراحی نیز باشند. اما از آنجا که اکثر پیمانکاران ایرانی فقط تیم اجرایی دارند، در چنین مواقعی با تشکیل یک کنسرسیوم، با یک ظرکت طراحی موافقتنامه امضا کرده و بصورت مشارکتی پروژه را تحویل می گیرند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید