نوشته‌ها

مقایسه MSP با پریماورا

نرم افزارهای مختلفی برای تهیه برنامه زمان بندی و به دنبال آن کنترل پروژه وجود دارد. در ایران معمولا از دو نرم افزار مایکروسافت پروجکت ( MSP ) و نرم افزار پریماورا (P6) استفاده می شود. سوالی که پیش می آید این است که کدام یک از این دو نرم افزار، مناسب کنترل پروژه کارگاه ساختمانی ما می باشد.

ابتدا به تفاوت های موجود بین این دو نرم افزار بپردازیم تا وقتی که می خواهید یکی از این دو را برای پروژه عمرانی خود استفاده کنید، برای رفع نیازهای خود انتخاب کنید.

تفاوت مایکروسافت پروجکت با پریماورا

از نصب و اجرای برنامه ها شروع کنیم. نصب برنامه MSP که جزو برنامه های آفیس محسوب می شود بسیار راحت است و پیچیدگی خاصی ندارد. اما پریماورا نصب و راه اندازی خاصی دارد. به دلیل آنکه این برنامه تحت وب می باشد، قبل از آن باید یک دیتا سنتر تشکیل شود.

برای نصب این برنامه توصیه می شود از افراد باتجربه و صاحب نظر کمک گرفته شود، خصوصا اینکه برنامه ها در داخل ایران رایگان به دست می آید و ممکن است ایراد داشته باشد. این نکته را نیز درنظر داشته باشید که درصورت نصب این برنامه، به هردلیلی خواستید آن را پاک کنید و دوباره نصب کنید نیز دچار مشکل می شوید. یادتان باشد که پاک کردن آن از روی سیستمتان نیز دارای روش خاصی می باشد.

پس از نصب، یک نفر می تواند مشغول برنامه نویسی در محیط MSP شود. محیط این برنامه ساده است و رابط به راحتی می تواند اصول کار را فراگرفته و برنامه خود را در این محیط بنویسد. در نقطه مقابل، برنامه پریماورا قابلیت این را دارد که برای یک پروژه، چند نفر بطور همزمان مشغول به برنامه نویسی شوند. برنامه نویسی در این محیط از طریق اینترنت نیز امکان پذیر است و باید از قبل، دسترسی های افراد تعریف شده باشد.

در پریماورا، نحوه نگارش برنامه کاملا با MSP متفاوت است. نوشتن ساختار شکست (WBS) در مایکروسافت پروجکت در یک صفحه امکان پذیر است. اما در پریماورا شما سطوح بالایی را باید در صفحات مجزا تعریف کنید.

این نکته هم باید اضافه کنیم، باتوجه به ماهیت برنامه ها، شما در کامپیوترتان، قادرید تا هر چقدر که دوست دارید برنامه MSP را باز کنید و یک پروژه در آن تعریف کنید و بنویسید. اما در پریماورا این طور نیست. وقتی شما برنامه را باز میکنید، تمام پروژه های شرکت را باید در همان برنامه ای که باز کردید تعریف کنید. صفحه اول نام پروژه ها را می نویسید، با کلیک کردن روی هر پروژه، ادامه تهیه برنامه زمان بندی را انجام می دهید.

از نظر برنامه نویسی نیز این دو نرم افزار با هم تفاوت هایی دارند که البته در انتخاب ما تاثیرگذار نیست و صرفا در هنگام نوشتن برنامه به درد می خورند.

کدام برنامه را برای پروژه انتخاب کنیم

حال می رسیم به پرسش آغازین مطلب؛ کدام یک از این دو برنامه برای پروژه و یا شرکت ما مناسب است. با وجود این اطلاعات، درصورتی که از طرف کارفرما اجباری مبنی بر به کارگیری برنامه نباشد، شما باید گزینه بهتر را انتخاب کنید.

باتوجه به راحت بودن برنامه نویسی در MSP، بیشتر شرکت های ساختمانی و پروژه ها ترجیح می دهند که از این نرم افزار استفاده کنند. قابلیت راحت ارسال برنامه برای مشاور و یا دیگر ارکان کارگاه نیز از مزیت های این انتخاب است.

بطور کلی پروژه های عمرانی به دلیل مشخص بودن فعالیت ها و پیچیده نبودن روابط بین آن ها، کارایی های نرم افزار MSP کفایت می کند. گرچه در پروژه های پیچیده عمرانی، مانند ساخت پالایشگاه و … پیشنهاد می شود از پریماورا استفاده شود.

همچنین در پروژه هایی که بسیار بزرگ می باشد، استفاده از MSP به صلاح نمی باشد. مثلا ما در برنامه نویسی ایران مال، که دارای اجزای زیادی بود، گرچه در ابتدا از MSP استفاده کردیم، اما در ادامه متوجه شدیم که به دلیل بالا بودن حجم اطلاعات، عملا این برنامه قادر به پاسخگویی نیازهای ما نیست. لذا با پریماورا توانستیم اجزای زیاد این پروژه را تفکیک کرده، و هر جز را بصورت یک پروژه در پریماورا تعریف کنیم.

تهیه WBS برنامه زمان بندی

در این مطلب سعی دارم تا شما را با ۸ اصل مهم و کلیدی در تهیه ساختار شکست پروژه یا همان WBS آشنا کنم.

اصل اول : انطباق ساختار شکست با مفاد قرارداد

 قبل از تهیه ساختار شکست، باید قرارداد و موافقتنامه شرکت خود را کامل مطالعه کرده و با آیتم های قابل تحویل مطابق شرایط پیمان آشنا شوید تا تمامی آن ها را در برنامه خود بگنجانید.

مطابق قاعده و اصول نگارش ساختار شکست، تمامی فعالیت هایی که در قرارداد درج شده است باید بدون کم و کاست در ساختار شکست قرار گیرد. از طرفی، نباید آیتمی را در ساختار شکست خود قرار دهید که خارج از قرارداد کاری پروژه می باشد.

نوع قرارداد نیز بر سطح بندی ساختار شکست تاثیر دارد. بطور مثال، اگر پروژه شما فقط اجرا می باشد، تنها برای اجرا باید ساختار شکست رو تهیه کنید. در اینجا لزومی به خرید مصالح نمی باشد. اما اگر بصورت EPC باشد، آن گاه باید طراحی و مهندسی خرید و اجرا را در سه سطح مجزا ببینید.

اصل دوم : همراهی اعضای تیم پروژه در تهیه ساختار شکست

تهیه ساختار شکست نباید صرفا توسط واحد برنامه ریزی صورت پذیرد. این اشتباهی است که در اکثر کارگاه ها رخ می دهد. رئیس کارگاه و مدیر اجرایی باید نقطه نظرات خود را شفاف بیان کنند و روش های اجرا، فاز بندی و توالی ساختار شکست را بیان کنند. همچنین مدیرپروژه باید در روند تهیه ساختار مشارکت داشته باشد و نقطه نظرات خودش را اعمال کند.

همکاری اعضای تیم پروژه در تهیه ، نه تنها ساختار شکست را واقعیتر و به اجرا نزدیکتر می کند، بلکه افراد نسبت به برنامه زمان بندی حساستر شده و باعث می شود تا تیم، برنامه زمان بندی را جدیتر درنظر بگیرد.

اصل سوم – اقلام تحویل شدنی را در ساختار شکست قرار دهید

منظور این است آیتم هایی را در برنامه زمان بندی قرار دهید که یک فعالیت مشخص ویا یک کار تمام شده را نشان دهد. مثلا در یک برنامه ساختمان مسکونی، ساخت ستون پارت دوم کفایت می کند و نیازی به نوشتن آیتم های جزییتر مانند: جوشکاری نفوذی، اتصال تسمه ها و … نمی باشد. مگر آنکه بخواهید صرفا برنامه زمان بندی برای ساخت اسکلت فلزی بنویسید.

 همواره هنگام نوشتن ساختار به عبارت “اقلام قابل تحویل” توجه کنید. چون برخی از آیتم ها باید جزیی نوشته شود. در برنامه زمان بندی ساختمان، صرفا نوشتن اجرای سرویس ها اشتباه است و باید آیتم های قابل تحویل آن همچون : عایق بندی، شیب بندی، نصب کاسه توالت، نصب روشویی، نصب شیرآلات و… برای هر طبقه آورده شود.

اصل چهارم-  ابتدا WBS را تهیه و سپس به سراغ لیست فعالیت ها بروید

یک ساختار شکست اصولی، طبقه بندی کلی از محدوده پروژه و کارهایی که قرار است در پروژه انجام شود می باشد. در حالی که لیست فعالیت ها شامل سطح آخر شکست از فعالیت های پروژه می باشد که پس از تشکیل WBS نمایان می گردند. لذا، ابتدا فعالیت های مهم را در سطوح بالا آورده، آن گاه فعالیت ها را در زیر آن اختصاص دهید.

 اصل پنجم – اصول نامگذاری در ساختار شکست

نام گذاری هر خط از این ساختار شکست باید منحصر به فرد باشد. نباید هیچ اسم یا فعالیتی بصورت مشترک در بین خطوط وجود داشته باشد، حتی اگر فعالیتی تکرار پذیر باشد. یعنی اگر شما هر طبقه را رنگ آمیزی می کنید، حتی اگر در سطوح بالاتر به طبقه موردنظر اشاره کرده اید، در آیتم رنگ آمیزی باید عبارت کامل رنگ آمیزی طبقه فلان درج شود.

از طرفی دقت کنید در نوشتن نام آیتم ها، فعالیتهای اصلی در ساختار شکست بصورت اقلام قابل تحویل خواهد بود و لذا نوشتن عبارتهای مثل اجرای …. یا نصب… اشتباه است. بلکه این نوع نوشتار صرفا برای فعالیتهای زیرمجموعه آن ها به کار می رود.

اصول ششم- ساختار شکست پروژه دارای حداقل دارای سه سطح باشد

در بالاترین سطح ساختار شکست شما بایستی نام پروژه قرار بگیرد و متناسب با اندازه و وسعت پروژه بایستی به سطوح کوچکتری تقسیم شود. این سطوح بسته به نوع قرارداد پروژه می باشد. اما باید حداقل دارای ۳ سطح در ساختار اصلی باشد و سپس به ریز فعالیت ها تقسیم گردد.

اصول هفتم- به روز رسانی ساختار شکست

هر پروژه ای، ساختار منحصر به فرد خود را داراست. از آنجا که ممکن است در طول روند پروژه، به آیتم هایی برخورد کنیم که در ساختار نیامده است، لذا باید در ساختارشکست تجدید نظر کنیم. برنامه زمان بندی باید پویا باشد و بتوان آن را اصلاح کرد، بدون آنکه در ماهیت و کلیت کار خللی لیجاد شود.

همچنین ممکن است به دلیل پیچیده بودن پروژه یا ابهام در فعالیت ها، مجبور شویم که درابتدای کار، برنامه را در سطوح بالا نوشته و از ذکر جزئیات خودداری کنیم. عیبی ندارد، می توان در ادامه کار و پس از رفع ابهام، ساختار شکست برنامه را به روز رسانی کنیم.

اصول هشتم- در میزان شکستن WBS دقت کنید

توجه به این مسأله که این فعالیت ها هستند که باید به میزانی تجزیه شوند که بتوان منابع جزء را به آنها تخصیص داد و این شامل آیتم های WBS نمی شود. آیتم های مربوط به ساختار شکست باید بنحوی منطقی و کافی شکسته شوند.

اصلاح برنامه زمان بندی

 در طول اجرا، مجبور هستیم که تغییراتی در برنامه زمان بندی اعمال کنیم. انحراف زیاد برنامه، تغییر نقشه های اجرایی، اتمام زمان و … همگی از جمله دلایلی است که ما را مجبور به اعمال تغییرات در برنامه می کند. اما این تغییرات به چه صورت انجام می شود؟

اصلاح برنامه به علت اتمام زمان پروژه

در ایران زیاد پیش می آید که برنامه به انتها برسد، اما کار همچنان باقی مانده باشد. اینکه چه دلیلی دارد کاری نداریم، با برنامه زمان بندی چه کار کنیم؟ من دو روش به شما پیشنهاد می کنم:

روش اول، استفاده از Reschedule  در برنامه است. در برنامه MSP به راحتی می توانید این کار را انجام دهید. با اینکار، تاریخ آیتم هایی که هنوز تکمیل نشده و یا شروع نشده اند، باتوجه به روابط مابین فعالیت ها به جلو شیفت داده می شود. باید توجه داشته باشید که برای این کار، برنامه زمان بندی شما باید دارای درصدهای واقعی باشد.

استفاده از این روش هنگامی توصیه می شود که از برنامه مطمئن باشید، روابط آن به درستی تعریف شده و کلیه اصول برنامه نویسی رعایت شده باشد. همچنین به یاد داشته باشید که با اینکار، کنترلی بر پایان زمان برنامه ندارید و اتمام کار واقعیتر خواهد شد.

روش دوم، اصلاح برنامه بصورت دستی و ایجاد تغییرات در آیتم هایی که با تاخیر مواجه هستیم. به نظر اصولی و فنی به نظر نمی رسد، اما معمولا کارفرما و دیگر ذینفعان پروژه تاریخ پایانی کار را تعیین می کنند و شما مجبورید برنامه را طوری تنظیم کنید که مطابق خواست کارفرما باشد.

باتوجه به مشخص بودن زمان اتمام، ادامه فعالیت ها بصورت فشرده خواهند شد. در برنامه جدید، زمان شروع فعالیت ها را تغییر ندهید، مگر فعالیت هایی که اصلا شروع نشده اند. زمان شروع فعالیت هایی که اغاز نشده اند را معمولا با تغییر روابط می توان اصلاح نمود.

فعالیت هایی که درحال اجرا هستند را نیز کنترل کنید. در این زمان شما دید خوبی نسبت به مدت زمان قابل انجام فعالیت ها پیدا کرده اید. در این آیتم ها می توان زمان انجام کار (Duration) و روابط را کنترل و اصلاح نمود. با اصلاح موارد ذکر شده، زمان اتمام برنامه خود را مطابق آنچه که از شما خواسته شده به دست آورید.

اصلاح برنامه به علت تغییر نقشه ها

در طول اجرا، تغییرات نقشه ها می تواند بر روی آیتم های برنامه زمان بندی تاثیرگذار باشد. بسته به اینکه با تغییرات نقشه ها چه اتفاقی می افتد، شما باید برنامه خود را بر اساس آن اصلاح کنید.

تغییر نوع فعالیت یا مصالح: باتوجه به اینکه در قرارداد، محدوده پروژه مشخص شده، لذا معمولا این نوع تغییرات خیلی گسترده نخواهد بود. ممکن است کارفرما برخی مصالح را تغییر دهد، مثلا به جای دیوار آجری از بلوک استفاده کند، یا تجهیزات موتورخانه را تغییر دهد. در این موارد باید کنترل نمود که آیا مقادیر و هزینه های کاری بیشتر خواهد شد؟ به عبارتی چه تاثیری بر روی درصدهای وزنی ما خواهد گذاشت.

 اگر این تاثیر اندک بود ( که در اکثر مواقع نیز چنین خواهد بود)، بهتر است در برنامه فقط نام آیتم را تغییر دهیم و اصلاح زیادی در آن ندهیم. دقت کنید که برخی از تغییر کارها، ممکن است بر روی مدت زمان فعالیت نیز تاثیر بگذارد. بهتر است مدت زمان لازم برای انجام کارها را نیز بررسی نمایید.

اضافه نمودن فعالیت یا مصالح : در برخی از تغییرات، ممکن است آیتم جدیدی اضافه شود. مثلا تعدادی از دیوارهای داخلی یک ساختمان شیشه ای شود. در چنین مواقعی دو حالت پیش می آید، یا از آیتم مشابه کاسته شده و آیتم جدید جایگزین می شود، یا اینکه کلا یک آیتم به قبلی ها افزوده می شود.

در هر دو حالت، آیتم جدید را در جای مناسب خود در برنامه بنویسید. زمان انجام، روابط آن با دیگر فعالیت ها را نیز درست کنید. دقت کنید با اضافه نمودن آیتم جدید و ایجاد روابط جدید، ممکن است برخی از روابط آیتم های دیگر دچار تغییر شود که باید آن ها را نیز اصلاح نمایید.

مهمترین موردی که پیش می آید، تخصیص درصد وزنی مناسب به این آیتم هاست. در حالت اول، با کسر از درصد وزنی آیتمی که از آن کاسته شده و اضافه نمودن به آیتم جدید، می توانید به راحتی درصد وزنی ها را اصلاح کنید. اما در حالت دوم، شما باید مطابق برنامه ای که نوشته اید، کنترل کنید که آیتم جدید با کدام آیتم های برنامه تان همخوانی دارد. از درصدهای وزنی آن ها بکاهید و به جای درصد وزنی آیتم جدید قرار دهید.

شاید به نظرتان بیاید که بهتر است باتوجه به هزینه، همه آیتم ها را نوشته و مجددا درصد وزنی ها را حساب کرد. اما به یاد داشته باشید که چون برنامه زمان بندی شما در حال اجراست، تغییرات بر روی درصدهای وزنی باعث می شود که پیشرفت های برنامه ای و واقعی نیز دچار تغییر شده و در گزارش های آتی باعث سردرگمی همه شود.

اصلاح برنامه به علت تغییر پیمانکار

در مواقعی که ادامه کار با پیمانکار جدید فعال می شود، یک برنامه زمان بندی جدید نگارش می شود. پیمانکار در این برنامه فعالیت های قراردادی خود را که عموما ادامه کار خواهد بود، در برنامه قرار می دهد و درصد پیشرفت می گیرد. در این مواقع، درصدها صرفا نمایانگر ادامه کار است و کل پروژه را دربر نمی گیرد.

با این کار، علاوه بر اینکه درصدهای جدید، به دنبال درصدهای قبلی نبوده و یک شکست در نمودار تجمعی رخ می دهد، درصد پیشرفت نسبت به ماهیت کار کمتر خواهد بود و دربرگیرنده واقعیت نخواهد بود.

برای رفع این مشکل، می توان در ابتدای برنامه یک آیتم قرارداد به نام مثلا “کارهای انجام شده”. درصد وزنی آن را نیز براساس کارهایی که قبلا انجام شده و مورد توافق همه ارکان پروژه می باشد، تعیین نمود. سپس برنامه جدید را دنبال آن نوشت و ادامه ارزش وزنی را محاسبه نمود.

با این کار، پیمانکار علاوه بر داشتن درصدهای پیشرفت تجمعی (از ابتدای پروژه)، می تواند درصد پیشرفت کارهای خودش را نیز به تنهایی داشته باشد.

موارد بالا از جمله حالت هایی بود که ممکن است در کارگاه اتفاق بیافتد و باعث شود که شما برنامه زمان بندی را تغییر دهید. به یاد داشته باشید، تا جایی که می توانید تغییرات را طوری اعمال کنید که در ماهیت اصلی کار تغییری ایجاد نشود.

ارزش وزنی

تخمین ارزش وزنی مناسب آیتم ها در برنامه زمان بندی، یکی از مهمترین ستون هایی است که باید با دقت زیادی محاسبه شود. تعیین درصد پیشرفت فیزیکی و برنامه ای پروژه توسط برنامه زمان بندی MSP کاملا نسبت مستقیم به ضرایب وزنی تعیین شده توسط ما دارد و تخمین اشتباه ما در این ضرایب، عدم انطباق برنامه زمان بندی با واقعیت پروژه را نمایان می سازد.

زمانی که می خواهید درصد پیشرفت پروژه را محاسبه کنید، درنظر داشته باشید که جنس آیتم ها یکسان نیست و تاثیر هرکدام از فعالیت هایی که درصد می دهید، نمی تواند بر روی کل، یکسان باشد.

 مثلا در اجرای یک ساختمان، ساخت اسکلت فلزی اگر تکمیل شود با تکمیل بتن ریزی مگر یکسان است؟ مطمئنا خیر. در برنامه زمان بندی برای اینکه تاثیر آیتم ها و درصد دهی آن ها به واقعیت نزدیک شود، یک ضریبی درنظر می گیرند به نام “ارزش وزنی”.

می توان طور دیگر نیز بیان کرد، ارزش وزنی که در برنامه به  W.F یا همان Weight Factor معروف است، ارزش هر فعالیت از کل پروژه می باشد، بطوریکه مجموع تمامی این ارزش وزنی ها برابر عدد ۱۰۰ یا مضربی از آن خواهد بود.

در پروژه هایی که تعداد آیتم ها زیاد است ، تخصیص دادن ارزش وزنی به هر آیتم بطوری که جمع آنها ۱۰۰ شود بسیار مشکل و شاید غیرممکن باشد. لذا در این مواقع بهتر است به جای اینکه جمع کل ۱۰۰ شود، مضربی از آن (ترجیحا ۱۰۰۰) درنظر گرفته شود تا در ریز کردن این عدد و تخصیص به فعالیت ها دچار مشکل نشوید.

روش های زیر از جمله روش های رایج برای محاسبه ضریب وزنی به شمار می روند که بسته به نوع پروژه باید یکی را انتخاب کنید. نکته مهم در محاسبه درصد وزنی این است که یکبار در همان ابتدای کار درصدها تعیین می شود و باید دقت کرد که تا انتهای پروژه تغییری در این ضرایب ایجاد نشود.

تعیین ارزش وزنی براساس زمان

استفاده از زمان فعالیت ها در محاسبه ارزش وزنی خیلی کاربرد ندارد. در اینجا شما باید مدت زمان هر آیتم را بر کل زمان پروژه تقسیم کنید.

این روش برای برنامه های زمان بندی طراحی خوب به نظر می رسد. چراکه ماهیت طراحی براساس نفر-ساعت است. لذا وزن دهی براساس زمان، یک روش مقبول است. اما برای برنامه های خرید یا اجرا، گزینه مناسبی نیست.

تعیین ارزش وزنی براساس هزینه

معمولا هزینه های برآورد شده یک پروژه مشخص است. در این روش کافی است که هزینه هر آیتم را بر هزینه کل پروژه تقسیم کنید. عدد حاصل برحسب درصد، ضریب وزنی آن آیتم خواهد بود.

این روش، پرکاربردترین روش در تعیین ضرایب است. از آنجا که برنامه های زمان بندی برپایه هزینه ای نگارش شده، تاحدودی می توان گفت صحیح ترین روش نیز به شمار می رود. اما معایبی هم دارد که به آن خواهیم پرداخت. این روش برای پروژه هایی که صورت وضعیت پیمانکار براساس درصد پیشرفت برنامه زمان بندی پرداخت می شود، بسیار عالی عمل می کند و می تواند معیار مناسبی قلمداد شود.

یکی از ایرادهای بزرگ این روش که باعث شده روش های جایگزین نیز ایجاد شود، منطبق نبودن با واقعیت اجراست. درواقع برخی از ایتم های هزینه بر، مانند خرید یک دستگاه هواساز، ممکن است درصد وزنی آن نسبت به یک آیتم کم هزینه تر مانند اجرای عایق رطوبتی، بیشتر باشد. اما در اجرا، مدت زمانی که برای خرید این دستگاه صرف می شود قابل قیاس با زمان اجرای عایق ها نیست. لذا درعمل مقیاس جالبی برای اینکه نشان دهد پروژه چقدر پیشرفت کرده است نخواهد بود.

اگر برنامه زمان بندی شما، صرفا برای خرید و تدارکات نگارش می شود، استفاده از این روش بسیار مطلوب است. در غیر این صورت، باید کمی خلاق تر باشید و روش های زیر را نیز مدنظر قرار دهید. 

تعیین ارزش وزنی براساس حجم کار

درصورتی که برنامه زمان بندی شما از یک جنس باشد، می توانید حجم کار را مبنا قرار دهید و با تقسیم حجم هر فعالیت به کل حجم کاری، وزن هر آیتم را بدست آورید. بطور مثال، در برنامه زمان بندی ساخت اسکلت فلزی. یا اجرای دیوارهای کناف. در غیر این صورت این روش به کار شما نمی آید.

تعیین ارزش وزنی به روش ترکیبی

در برخی از پروژه ها، ترکیبی از موارد بالا را درنظر می گیرند. یعنی باتوجه به تجربه تیم کنترل پروژه و مدیر پروژه، باتوجه به اوزانی که از قسمت هزینه به دست آورده اند، و با توجه به نوع آیتم، احجام کار آن و …، درصدها را خودشان تعیین می کنند.

این روش که ما نیز آن را توصیه می کنیم (و عملا خودمان هم از این راه درصد وزنی ها را بدست می آوریم)، دقت، تجربه و خلاقیت می طلبد و بهتر است در تهیه آن ، از عوامل دیگر پروژه نیز کمک فکری گرفت.

ابتدا در یک اکسل، تمامی فعالیت ها را بیاورید. سپس در ستون جلویی آن، هزینه های محاسباتی را نیز درج کنید. حال باتوجه به تجربه و دیگر عوامل، مشخص کنید که پروژه در سطوح بالا به چه درصدهایی تقسیم شود. مثلا در یک پروژه EPC می توانید برای مهندسی(تهیه نقشه ها) ۵ درصد، برای ساخت و خرید ۵۵ درصد و برای اجرا ۴۰ درصد درنظر بگیرید. با توجه به ضرایب جدید و با یک ضرب و تقسیم ساده در اکسل، شما می توانید تمامی وزن های جدید را به دست آورید.

در این روش، باید دقت داشته باشید که جنس و نوع هر پروژه با دیگری فرق دارد. یعنی در پروژه های تجاری، بخش تاسیساتی آن نسبت به پروژه های مسکونی بسیار بیشتر است. لذا در تقسیم بندی درصدها بطور تجربی، توجه زیادی به نوع پروژه داشته باشید.

تبدیل تاریخ در برنامه زمان بندی

برای تبدیل تاریخ میلادی به شمسی در برنامه زمان بندی MSP، دو فایل رایگان در سایت قرار داده ایم. شما می توانید با کپی کردن کدهای داده شده و آوردن آن در داخل برنامه زمان بندی تحت فرمت MSP خود، تمامی تاریخ ها را به شمسی تبدیل کنید.

این کدهای اصلاح شده، برای تبدیل تاریخ ها به بعد از سال ۱۴۰۰ نیز مفید است، چراکه کدهای قبلی دورقمی بوده و نمی توانست تاریخ های پس از ۱۴۰۰ را نشان دهد. درصورتی که با تحوه وارد کردن این کدها در برنامه زمان بندی آشنا نیستید، ادامه مطالب را بصورت تصویری دنبال نمایید: