مدیریت چابک یا آجایل
Rate this post

مدیریت پروژه ها در کارگاه های ساختمانی عموما به روش سنتی (آبشاری) صورت می گیرد. اما روشی جدیدتر نیز مدتی است مطرح شده به نام  آجایل (agile) یا چابک.

چابک در واقع تکنیکی است که بر خلاف روش سنتی که مراحل اجرای آن متوالی است ، از رویکرد تکرار شونده‌ استفاده می‌کند و در فواصل زمانی مشخص، اجزایی از پروژه را که قابل تحویل دادن باشند، تولید می‌کند.

معمولا روش چابک در پروژه های نرم افزاری کاربرد دارد. چراکه در مدت تهیه نرم افزار، می توان با مشتری هماهنگ کرد و قسمت هایی از آن را اصلاح و یا عوض کرد.

روش کار مدیریت آجایل

در مدیریت چابک، برنامه زمان بندی به روش گانت چارت که توسط نرم افزار MSP یا پریماورا تهیه می شود، کاربردی ندارد در این روش روی تابلو یا تخته وایت برد، کارهایی که باید انجام شود و همچنین اطلاعات مشخصی یادداشت شده است.

 برای اجرا در این مدل، پروژه را به بخش های کوچکتر تقسیم می کنند که قابلیت اجرا داشته باشد. به این ترتیب مدیریت بر روی هر جز ساده تر از مدیریت بر کل خواهد بود. در این جا تمرکز بر روی مدیریت زمان خواهد بود و بطور منظم و مشخص، بازبینی هایی برای بهبود شرایط انجام می پذیرد.

در مدیریت سنتی معمولا یک مدیرپروژه وجود دارد که تمامی مسئولیت ها با وی است. اما در روش مدیریت چابک، تیم پروژه جایگزین مدیرپروژه شده و مسئولیت با تمامی آن هاست. همچنین بهره بردار پروژه ( یا مشتری) در این روش عضوی از تیم پروژه محسوب می شود.

مزیت این روش در چنین حالتی این است که بهره بردار در جریان روند کار بوده و می توان موارد قابل تحویل پروژه را مطابق نیاز تغییر داد. کلا تغییر در این روش به راحتی قابل انجام است و مشکلی ایجاد نمی کند، اما در روش سنتی، پروژه از تغییر گریزان است.

کلیه اعضای تیم به طور روزانه با یکدیگر همکاری می کنند و پروژه را به پیش می برند. آنها برای نتایج مطلوب پروژه انگیزه زیادی دارند و قادر به ایجاد وضعیت بهتر هستند و حتی می توان مدیریت ارزش را نیز در کارگاه پیاده نمود و از تغییرات نترسید. جلسات چهره به چهره به عنوان یکی از کارآمدترین و موثرترین روش برای موفقیت پروژه محسوب می شود که در این روش کاربرد فراوان و اساسی دارد.

 گرچه روند اجرای پروژه های عمرانی متوالی بوده و براساس نقشه ها پیش می رود و هرگونه تغییر در آن، باعث اتلاف زمان و هزینه خواهد بود، اما در برخی مواقع تغییرات اجتناب ناپذیر خواهد بود. ممکن است مصالحی که در نقشه ها مشخص شده، در کشور موجود نبوده و امکان تهیه آن نیز وجود نداشته باشد و ناگزیر به تغییر مصالح و دیتایل اجرایی باشیم.

بوم مدل کانبان در مدیریت چابک

تفاوت های میان روش آبشاری و چابک

در روش آبشاری، تمامی مراحل ثبت و نگهداری می شود. انبوهی از اطلاعات در این روش مستندسازی می گردد و فرآیند پروژه دقیقا ثبت می گردد. در روش چابک چنین نیست و مستندسازی به این مدل وجود ندارد.

همانطور که بیان شد، تغییرات در پروژه در مدل چابک وجود دارد و می توان در طول روند کار ویژگیهایی به کار افزود، ولی روش سنتی تغییرات را قبول نمی کند و گاهی نمی توان تغییری انجام داد.  برای همین در روش آجایل ، محصول نهایی عاری از خطاست و درطول روند کار تست شده است و حتی مطابق سلایق روز خواهد بود. اما روش سنتی چنین نیست و بروز خطا می تواند باعث شکست در کار شود.

چه روشی را انتخاب کنیم

پاسخ این سوال بستگی به نوع پروژه و ماهیت آن دارد. در پروژه های عمرانی که اکثرا بصورت تیپ است و محصول نهایی آن کاملا مشخص است می توان مدل آبشاری را انتخاب نمود. بطور کلی وقتی تصویر کلی از پروژه نهایی را داریم، یا مطمئنیم که تغییری در مدت اجرای کار پیش نخواهد آمد، می توانیم به راحتی روش سنتی را برگزینیم.

اما زمانی که بهره بردار خواستار تغییر در پروژه بوده و یا تصویر روشنی از انتهای پروژه وجود ندارد، و همچنین تجهیزات و یا مصالح پروژه بسیار خاص بوده بطوری که تهیه آن با چالش روبه رو خواهد شد، روش آجایل گزینه بهتری خواهد بود.

شما می توانید در پروژه خود، ترکیبی از این دو روش را به کار ببرید، مدل ترکیبیی که این روزه در دنیا بیشتر کاربرد دارد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید